عكسهايى از دوران جوانى مرحوم استاد هادى سالمى

شادروان استاد هادى سالمى  در مهر ماه 1324 در قم چشم به جهان گشود،

  از دوران كودكى به درست كردن احجام با گل و گچ علاقه مند بود و بسيار به نقاشى میپرداخت ، بطورى كه در سنين نوجوانى با مهارت آثارى در ابعاد بزرگ را نقاشى مىكرد و بخصوص درنقاشى چهره چيره  دست شد، ايشان از استعداد نقاشى بطور ذاتى بهره فراوان داشت و نقاشى را تجربى و خود آموختنى فرا گرفت

   استاد از ابداء كنندگان تابلوهاى نقاشى از ضريح و حرم مقدس حضرت معصومه(سلام الله عليها) بعنوان ’فن عكاسى بود ، كه با وسواس و دقتى تحسين بر انگيز نقاشى شده بودند، دلدادگان ومشتاقان زيارت كريمه اهل بيت در كنار اين تابلوها با احساسى عميق دست در كنگره هاى آن عكسى به يادگار با خود به اقصی نقاط عالم تشيع تحفه ميبردند، تعدادى از اين تابلوها را به سفارش عكاسان شهر ترسيم نمود كه بعضی تا همينك در آتليه آنها مورد استفاده قرار ميگيرد

  ذوق هنرى و دوستى  باعكاسان شهر رفته ، رفته از او عكاسى ماهر ساخت كه 14 سال بصورت حرفه اى به آن پرداخت و كمتر نقاشى مىكرد، استعداد ذاتى و دقت نظر ايشان در عكاسى هم نمود عينى داشت بطورى كه در زمره بهترينهاى اين رشته قرار گرفته بود، ولى از آنجا كه خدا وند متعال ذوق و قريحه نقاشى را در  او به وديعه نهاده بود در سال 1360 عكاسخانه را تعطيل و آرامش خويش را در قلم ورنگ بازيافت

    تقريباًَ همه آثارش را با  موضوعات مختلف به سفارش هنر دوستانى كه او و قلمش را دوست مى داشتند نقاشى كرد. به همي دليل نمايشگاه دائمى آثارش اما كن مردمى بود كه همواره به آنان عشق مىورزيد

ديدگاه ايشان در نقاشىديدى رئاليستى بود . استاد نقاشى را با تكنيكهاى مختلف اجرا مىنمود، از آن جمله:

. سياه قلم - مداد رنگى - پاستيل - گواش - رنگ و روغن ورنگهاى پلاستيك، بودند

 بعلت بيمارى تنفسى از سال 1372 ديگر نتوانست با رنگهاى روغنىكار كند واين موجب شد تا از اين تاريخ به بعد بيشتر    آثارش را با رنگهاى پلاستيك و به روشهايى ابدائى كه خاص ايشان بود نقاشى نمايد

  در آن روزها بسيار دلخوش بود به آثارى كه براى مردم و شاد كردن آ نها نقاشى نموده بود و اين را بارها از ايشان شنيده بوديم. او نمونه اى از هنرمند متعهد  بود ، آثار بجاى مانده از دوران پر كار هنريش گواه خوبى بر اين مدعاست

 سالها از آسم مزمن رنج ميبرد تا رفته ، رفته ريه هايش كاملا كارائى خود را از دست دادند و سرانجام در مهرماه 1377 در پنجاه و سه سالگىبه علت حمله آسمى دار فانى را وداع گفت و به سوى جهان ابدى و خالق همه زيبا ئيها شتافت